پیامی از دوست به دوست
اگر خانه ی دلتان را خانه تکانی کنید، همه به مهمانی دل هایتان می آیند.
زندگی چون درس حساب است . بیایید،خوبی ها را جمع کنیم بدی ها را کم ، خوشی ها را ضرب و شادی ها را تقسیم کنیم.
محبت مانند آب برای گل است که هر گاه به آن نرسد ، دیر یا زود پژمرده می شود.
درد ها از خطا هاست ، بیایید خطا نکنیم.
درسی را که تنها حفظش کنی،درس نیست . درس ان است که تو را حفظ کند.
سکوت طلاست ،کم گویی نقره،و پرگفتن بلاست.
هر گاه خانه ای از یخ ساختی، برای آب شدنش گریه نکن.
لبخند، زیباترین و ازانترین آرایش چهره است.
راز دلت را به چشمانت هم مگو چون می گرید و راز نگهدار نسیت.
عشق مقصد نسیت،بلکه مرکبی است برای رسیدن به مقصد.
قلبت را به کسی بسپار که قلب همه ی هستی برای او می تپد.
کسی زیبایی را خوب می بیند که از گناه چشم می پوشد.
نگفته را می توان گفت، اما گفته را نمی توان پس گرفت و عاقل هر چیزی را نمی گوید.
در زندگی مهم این نیست که به همه آرزو ها برسیم، بلکه مهم این است که هدفدار زندگی کنیم.
به زبانت هرگز رخصت مده که پیش از اندیشه ات به را افتد.
هیچ متاعی پر بار تر از آبرو نیست .
هیچ شکستی پر ارزش تر از غرور نیست.
هیچ آغازی زیباتر از سلام نیست.
هیچ هدیه ای پر ارزش تر از یک لبخند نیست.
پیوست 1: خیلی از دوستان ابراز لطف کردن و نظر دادن چرا که من که دانشجوی مهندسی فناوری اطلاعات هستم ،وبلاگ به این سادگی دارم و باید خیلی فنی تر و زیباتر باشه .
در جواب این دوستای گلم باید بگم که اولا هدف من از ساخت این وبلاگ نوشتن برخی ار حرفام در این وبلاگ بوده هیچ نیتی برای نشون دادن مهارت هام و چیزای که بلدم ندارم در ضمن من همانطور که نوشتم دانشجوی ترم 1 هستم و هنوز حتی یک واحد اختصاصی رو پاس نکردم و تا آخر ترم 3 هم باید واحد های پایه و اصلی را بگذرونم . ولی حتما در یک فرصت مناسب ظاهر وبلاگمو با یک قالب جدید بهتر می کنم.
پیوست2: از همه دوستای گلم و هرعزیزی که این وبلاگ رو می بینه کمال تشکر رو دارم و از همه دوستای نازنینم که با نظراتشون من رو خوشحال و راهنمایی می کنن بسیار بسیار سپاسگزارم.
برای همتون آرزوی سعادت،سربلندی،و شادابی می کنم.
